Wanneer het aankomt op hoe we vandaag de dag vaak met lichamelijke klachten omgaan, moet ik altijd denken aan de gelijkenis van de man en zijn rookmelder.
Hoe absurd dit verhaal ook klinkt, in de praktijk doen we vaak precies hetzelfde met ons eigen lichaam wanneer we structureel pijnstillers gebruiken zonder naar de oorzaak te kijken.
Ons lichaam gebruikt pijn als een ingebouwd rookalarm: het is een dringend signaal dat er ergens een storing of overbelasting plaatsvindt. Pijnstillers werken in feite als het verwijderen van de batterij. Ze schakelen de waarschuwingsfunctie van het zenuwstelsel tijdelijk uit, waardoor we de pijn niet meer voelen. Het onderliggende probleem — het brandje — woedt echter rustig verder.
Pijnmedicatie kan op acute momenten uiteraard een uitkomst bieden en noodzakelijk zijn. Het risico ontstaat echter wanneer we pijnstillers structureel inzetten om signalen van overbelasting te negeren. Het stelt ons in staat om gedachteloos door te gaan met dezelfde gewoontes, houdingen of bewegingen die de klacht in eerste instantie veroorzaakten.
Echt herstel vraagt om inzicht in je eigen lichaam en het aanpakken van de mechanische en fysieke oorzaak van de pijn. Door blokkades op te heffen en gezonde beweging te herstellen, kan het lichaam op eigen kracht herstellen en hoeft het alarm niet meer af te gaan.
Het opsporen en corrigeren van de oorzaak kost wellicht wat meer toewijding en aandacht dan het slikken van een tablet, maar op de lange termijn zorgt het ervoor dat je lichaam vitaal en duurzaam belastbaar blijft.